Biografie van Imam Shaltut

20-03-07

Mahmoud Shaltut is een geleerde die geplaatst kan worden in een breed spectrum. Hij had groot inzicht in de Sharia bepalingen die passen bij de benodigdheden van mensen en de context van het tijdperk. Hij is een uitlegger van het heilige boek en een socioloog die kennis heeft van de maatschappij, zijn ziektes en de geneesmiddelen ervoor.

Shaltut vocht tegen de intolerantie van bewegingen die van sommige stromingen aparte religies maakte en verdeeldheid onder moslims zaaide. Hij was tegen uitsluiting van verdere onderzoeken naar de islamitische Sharia. Hij beschouwde het als belemmerend voor de menselijke logica en een belemmering voor het woord van God om niet verder te mogen onderzoeken.

Zijn ideeën hebben een school gevormd die het islamitische denken vooruitgang liet boeken. Hij heeft zijn hervormde meningen gehad met betrekking tot het naar een hoger niveau brengen van de Al-Azhar, iets waarvoor hij heeft gestreden sinds 1924.

Shaltut is geboren op 23 april 1893 in het dorp van Minat Beni Mansur, centrum Itay el Barud, directoraat van El Bahira. Na het uit zijn hoofd leren van de koran, werd hij in 1906 student aan het Alexandria religieus instituut. Hij was de student met de hoogste cijfers in alle studiejaren, en heeft in 1918 de internationale Nizamiya diploma gekregen.

Na zijn afstuderen werd hij in 1919 aangesteld op het Alexandria instituut. Hij zette zijn wetenschappelijke activiteiten voort in het instituut op het gebied van de media, taalkunde, koraninterpretatie, profetische traditie en andere religieus wetenschappelijke velden. Hij zette zich in voor de hervorming en het behouden van onafhankelijkheid van Al-Azhar.

Shaltut werd een onderwijzer in islamitische Fiqh aan de Al-Azhar universiteit. In 1931 kwamen zijn hervormde meningen in botsing met de Al-Azhar lieden die toezicht hielden over het beleid van Al-Azhar. Op 12 september 1931 ontsloegen ze hem samen met een aantal collega’s die zijn hervormde gedachtegoed deelden.

Op 17 Rabii Al Thani 1377 H (9 november 1957) heeft de president hem benoemd als de vertegenwoordiger van de Al-Azhar universiteit en religieuze instituten, waarna het presidentiele edict kwam om hem te kiezen als de Sheikh van Al-Azhar.
Een selectie van zijn boeken: ‘De vergelijking van denominaties’, ‘Ze vragen”, ‘Het pad van de koran in het bouwen van de maatschappij’, ‘De civiele en criminele verantwoordelijkheid in de Islamitische Sharia’, ‘Koran en de strijd’, ‘Koran en vrouw’, ‘Islam en de Internationale aanwezigheid van Moslims’.

Hij is overleden in de nacht van Israa’ wal Mi’raj 1383 H op 1 december 1963.