De staat Israël vierde deze week haar 61-jarig bestaan. De Palestijnen echter herdenken datzelfde feit onder de noemer ‘Nakba’ of ‘de ramp’. Het bezoek van paus Benedictus XVI naar Midden-Oosten brengt vele discussies op gang over wat hij kan of moet doen om het geweld in de regio te sussen. Ook wordt er met argusogen gekeken of de paus niet op gevoelige tenen van zowel Israëlische als Palestijnse kant gaat staan. De paus ontmoette de afgelopen vier dagen geleerden en politici uit christelijke, joodse en islamitische hoek. Maar met de komst van de hoge gast lijkt dit jaar de herdenking van de stichting van de staat Israël op de achtergrond te raken. Des te pijnlijker voor de Palestijnse bevolking, die ook de recente aanval op Gaza nog moet verwerken. Ruim 800.000 Palestijnen werden bij de oprichting van de staat Israël verdreven. Hun lot en dat van hun kinderen - in totaal gaat het om bijna 4,5 miljoen mensen - is de pijnlijkste kwestie in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Israël weigert elk gesprek over het recht op de terugkeer van de Palestijnen naar hun land. Een recht dat nog elk jaar door de Verenigde Naties bevestigd wordt. Sinds juni 1967, negentien jaar na de oprichting van de staat, bezet Israël ook de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, de gebieden waartoe de Palestijnen hun toevlucht hadden genomen. In geschiedenis van de islamitische landen in Midden-Oosten worden verschillende gebeurtenissen beschouwd als ramp (Nakba). Zo is er naast het ontstaan van Israël in Palestina in 1948 ook nog de daarop volgende oorlog in 1967. In 1982 volgde de invasie van Libanon. De belegering van Bagdad in 2003 door het Amerikaanse leger wordt gezien als wederom een nieuwe ramp binnen de islamitische wereld
Gerelateerde artikelen: |
  |
Omroep.nl